Was design altijd het plan, of ben je er via een omweg in terechtgekomen?

Ik was eigenlijk altijd al bezig met dingen maken. Als kind vooral tekenen, bouwen met hout en van alles verzinnen. Op de basisschool deed ik mee aan een project waarbij kinderen een speeltoestel mochten ontwerpen. Mijn ontwerp werd uiteindelijk echt gebouwd, en dat maakte toen behoorlijk indruk.

Daarna dacht ik lang dat ik industrieel ontwerpen wilde gaan studeren, net als mijn vader. Alleen kwam ik er vrij snel achter dat mijn relatie met wiskunde daar niet helemaal in mee wilde werken.

Op de middelbare school bleef ik vooral creatieve dingen doen: houtbewerken, tekenen, boetseren, zelfs smeden. Toch koos ik daarna eerst voor geschiedenis. Dat bleek uiteindelijk toch niet helemaal mijn plek. Daarna heb ik van alles geprobeerd, van kunstgeschiedenis tot stage lopen bij een makelaarskantoor. Pas toen ik via een vriend in aanraking kwam met CMD viel alles op z'n plek.

Veel designers bouwen óf mooie dingen óf dingen die werken. Hoe denk jij over dat onderscheid?

Voor mij zijn die twee eigenlijk niet los van elkaar te zien. Dat iets mooi is, is juist vaak onderdeel van waarom het goed werkt.

Natuurlijk heeft iedereen z'n eigen sterke punten, maar uiterlijk, gevoel en gebruiksgemak beïnvloeden elkaar zó sterk dat het weinig zin heeft om ze volledig los te trekken. Uiteindelijk ervaren mensen dingen die er goed uitzien ook gewoon als beter werkend.

Wat is het laatste designdetail dat je echt blij maakte?

Ik blijf altijd een zwak houden voor speelse mascottes en illustraties, helemaal als er animatie in zit. Om het dicht bij huis te houden: de identiteit die EDG voor Oiko heeft gemaakt vind ik echt geweldig. Gelukkig kan ik dat zeggen zonder dat het klinkt alsof de slager z'n eigen vlees keurt, want toen werkte ik hier nog niet.

Daarnaast raak ik ook elke keer weer geïnspireerd door het werk van Rob en Robin — illustratoren en animators die karakter en gevoel toevoegen op een manier die je niet snel vergeet. Juist de ideeën erachter vind ik sterk: de manier waarop verschillende concepten op een onverwachte en speelse manier samenkomen.

AI kan inmiddels een redelijke eerste draft maken van bijna alles. Wat verandert dat aan hoe jij je vak ziet?

Wat ik vooral zie is dat het 'waarom' steeds belangrijker wordt.

Vroeger liepen veel ideeën vast op techniek, tijd of budget. Nu verdwijnen die barrières steeds sneller. Daardoor kunnen veel meer mensen hun ideeën ook echt maken. De focus verschuift daardoor van: kán het gemaakt worden? naar: is dit eigenlijk wel het juiste idee? Waarom moet het er zo uitzien of zo werken?

'Taste is the new core skill' is inmiddels een cliché geworden, maar ergens klopt het wel. Al blijft het grappig dat dat vaak geroepen wordt door totaal smaakloze techbro's.

Als je niet in design zou werken, wat dan?

Dan was ik denk ik meubelmaker geworden. Sowieso iets creatiefs. Gewoon dingen maken. Misschien iets minder digitaal en iets meer met m'n handen.

Waarom EDG?

Er werken hier gewoon serieus goede ontwerpers. Er zit veel aandacht voor kwaliteit, maar ook veel speelsheid en persoonlijkheid in het werk. Dat past denk ik heel goed bij hoe ik zelf naar design kijk. En misschien net zo belangrijk: het is hier ook gewoon heel gezellig. Er wordt hard gewerkt, maar minstens net zoveel gelachen.

Welkom, Pim. We zijn blij dat je er bent.